دم رفتن.................................................................. هیچکی از رفتن من غصه نخورد هیچکی با موندن من شاد نشد وقتی رفتم کسی قلبش نگرفت بغض هیچ آدمی فریاد نشدوقتی رفتم کسی غصش نگرفت وقتی رفتم کسی بدرقم نکرد دل من میخواست تلافی بکنه پس چشه هیچ کسی عاشقم نکرد پس چشه هیچ کسی عاشقم نکردو...

من که هستیم رو به تو ، یکسره باختم سیل اشکم رو یه عمریه که من ، از همه پنهون کردمدل ویرون شده رو سوزوندم و ، دوباره ویرون کردممردم و زنده کردم ، تا که رو قلبم پا گذاشتماز دل دیوونه ام ، مهرتو بیرون کردممن برم یا که تو بری ، فرقی به حالمون ندارهعشق با ترحّمم ، ره به خیالمون ندارهمن که هستیم رو به تو ...

    رفتی و بی تو همه روز و شبم تاره دیگه نمیشه باور من رفتی با دلدار دیگه به تو دل داده بودم وای که چقدر ساده بودم همه ی هستیمو من پای چشات داده بودم آخر قصه ی ما متم و اندوه و غمه همه ی عمرمو من گریه کنم بی تو کمه   ای خدا بسه دیگه آه شده دل خسته دیگه دیگه طاقت ندارم دست به دعا بسه دیگه   چی شد اون...

سیل اشکم رو یه عمریه که من ، از همه پنهون کردمدل ویرون شده رو سوزوندم و ، دوباره ویرون کردممردم و زنده کردم ، تا که رو قلبم پا گذاشتماز دل دیوونه ام ، مهرتو بیرون کردممن برم یا که تو بری ، فرقی به حالمون ندارهعشق با ترحّمم ، ره به خیالمون ندارهمن که هستیم رو به تو ، یکسره باختممی دونستم که فریبم مید...

ساقیا در ساغر هستی شراب ناب نیست و آنچه در جام شفق بینی به جز خوناب نیست زندگی خوشتر بود در پردهٔ وهم و خیال صبح روشن را صفای سایه مهتاب نیست شب ز آه آتشین یک دم نیاسایم چو شمع در میان آتش سوزنده جای خواب نیست مردم چشمم فروماندهست در دریای اشک مور را پای رهایی از دل گرداب نیست خاطر دانا ز طوفان حواد...

هیچکی از رفتن من غصه نخورد هیچکی با موندن من شاد نشد وقتی رفتم کسی قلبش نگرفت بغض هیچ آدمی فریاد نشد وقتی رفتم کسی غصش نگرفت وقتی رفتم کسی بدرقم نکرد دل من میخواست تلافی بکنه پس چشه هیچ کسی عاشقم نکرد پس چشه هیچ کسی عاشقم نکرد وقتی رفتم نه که بارون نگرفت هوا صاف و خیلی هم آفتابی بود اگه شب میرفتم و ...

افسوس که به وقت مرگ هم، ناز اجل باید کشید...

حرف های ما هنوز ناتمام همیشه پیش از آنکه فکر کنی لحظه عزیمت تو نا گزیر می شود ای دریغ و حسرت همیشگی...... ناگهان چقدر زود میشود...... آه افسوس که با افسوس گذشت..

خدایا کفر نمیگویم، پریشانم، چه میخواهی تو از جانم؟! مرا بی آنکه خود خواهم اسیر زندگی کردی. خداوندا! اگر روزی ز عرش خود به زیر آیی لباس فقر پوشی غرورت را برای تکه نانی به زیر پای نامردان بیاندازی و شب آهسته و خسته تهی دست و زبان بسته به سوی خانه باز آیی زمین و آسمان را کفر میگویی نمیگویی؟! خداوندا! ا...

# باز تنهایی